Geestelijke begeleiding

Een geestelijk begeleider kun je beschouwen als een soort tochtgenoot, misschien wel een gids die jou de weg wijst die je zelf moet gaan. Beslissingen worden nimmer in jouw plaats genomen en verantwoordelijkheden voor jouw spirituele leven worden nooit overgenomen. Het is juiste de bedoeling dat er zelf meer verantwoordelijkheid voor gaat voelen.

Geestelijke begeleiding is dan ook heel anders dan bijvoorbeeld psychologische begeleiding. Niet het ‘ik’ staat voorop maar de jij in relatie met de Ander of met anderen. Geestelijke begeleiding vindt altijd plaats op basis van geloof, van twee mensen die zoeken naar de wegen binnen hun geloof.

Ora et Labora

‘Bid en Werk’ is een belangrijk motto van Benedictus van Nursia. In de kloosters zie je deze afwisseling nog steeds terug. Er is tijd voor werk in en rondom het klooster, maar als de kapelklokken luiden
dan legt de monnik zijn werk neer en gaat naar de kapel voor het getijdengebed. Een
heilzaam ritme dat zich 6 tot 7 keer per dag afspeelt.

Vertaald naar het leven buiten het klooster zou een dergelijk ritme ook niet zo gek zijn. Hoeveel
mensen gaan maar niet zonder ophouden door in hun werk, of dat nu een zittend beroep is
de hele dag gericht op het beeldscherm, of dat het een actief beroep is. Zo af en toe
jezelf even terugtrekken voor gebed, meditatie of beweging kan zeer helend en bevrijdend
werken. De zittende mens kan kiezen voor een korte lichamelijke inspanning; de actieve
mens juist voor een moment van contemplatie. Het doel is de afwisseling.

Benedictijnse therapie

Naast de geestelijke begeleiding dat is gericht op zingevingsvragen is een therapeutische invalshoek meer praktisch van opzet. Bij deze vorm wordt er een meer basale insteek gemaakt voor mensen die het nodig hebben dat ze wat steviger bij de hand genomen worden.

Nog steeds is er de insteek om verantwoordelijkheid bij iemand zelf te laten, maar soms kun je in een bapaalde fase van je leven net even meer houvast nodig hebben.